Ποιοί είναι Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 62 επισκέπτες και κανένα μέλος

Πειραϊκή Εκκλησία

Δημοσιεύθηκε : Πέμπτη, 03 Ιουνίου 2010

      

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ορεστίδα ήταν ένα από τα αυτόνομα βασίλεια της άνω Μακεδονίας, που αντιστοιχεί κατά προσέγγιση στο σύγχρονο νομαρχιακό διαμέρισμα της Καστοριάς. Οι κάτοικοί της ήταν οι Ορέστες. Όπως και το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής της άνω Μακεδονίας, η Ορεστίδα ενσωματώθηκε στο Μακεδονικό Βασίλειο στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. από τον Φίλιππο Β΄. Μέχρι τότε οι κάτοικοί της συνδέονταν με τους Μακεδόνες αλλά και τους Μολοσσούς της Ηπείρου, ένα αρχαίο Ελληνικό φύλο που εγκαταστάθηκε στην περιοχή κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο. Η σχέση αυτή αναφέρεται από το γεωγράφο Εκαταίο το Μιλήσιο (550-476 π.Χ.) και το Στράβωνα (64 π.Χ.-24 μ.Χ.). Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη το 429 π.Χ. οι Ορέστες ήταν ένα φυλετικό κράτος με μοναρχικούς θεσμούς και μονάρχη που είχε το δικαίωμα να ελέγχει και να αναθέτει σε κάποιον τον έλεγχο ή την διοίκηση των στρατιωτικών δυνάμεων του κράτους. Ένα ψήφισμα χαραγμένο πάνω σε λίθινη πλάκα που προέρχεται από το Κρανοχώρι, την περιοχή της αρχαίας Βάττυνας, και χρονολογείται στα 192 μ.Χ. δίνει επίσης κάποιες πληροφορίες για τον τρόπο λειτουργίας του Κοινού των Ορεστών, το οποίο ήταν η πολιτική ένωση των Ορεστών για 500 περίπου χρόνια, από τους ελληνιστικούς ως τους προχωρημένους ρωμαϊκούς χρόνους. Άλλη μια επιγραφή χαραγμένη πάνω σε τμήμα βάθρου που βρέθηκε στο Άργος Ορεστικό, αναφέρει την απόφαση του Κοινού των Ορεστών να κάνει μια αφιέρωση στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο. Το κέντρο, όπου λαμβάνονταν οι αποφάσεις, ήταν πιθανώς κοντά στο σημερινό Άργος Ορεστικό, στη θέση Παραβέλα.

Από την περιοχή της Ορεστίδας κατάγονται οι στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου  Περδίκας, γιος του Ορόντη και Κρατερός του Αλεξάνδρου, ο Σέλευκος Νικάτωρ, γιος του Αντιόχου, αξιωματικός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ιδρυτής της δυναστείας και του αντίστοιχου Ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών. Αλλά και ο Παυσανίας Κεράστου, σωματοφύλακας και μετέπειτα δολοφόνος του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου B’. Η Ορεστίδα ανεξαρτητοποιήθηκε το 196 π.Χ. όταν οι Ρωμαίοι αφού νίκησαν τον Φίλιππο E’, βασιλιά της Μακεδονίας (238 -179 π.Χ.) ανακήρυξαν την περιοχή ανεξάρτητη, ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια που τους παρείχαν οι κάτοικοί της κατά την εκστρατεία τους. Σύμφωνα με τον ιστορικό Αππιανό (95–165 μ.Χ.) το Άργος Ορεστικό είναι η πατρίδα της δυναστείας των Αργεάδων, ιδρυτών του βασιλείου της Μακεδονίας.

Αρχαιολογικοί χώροι-Μνημεία

Αρχαιολογικός χώρος Παραβέλα

Στον δρόμο Άργους Ορεστικού-Μανιάκων και σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου βρίσκεται η αρχαιολογική θέση Παραβέλα. Στη θέση αυτή είχαν εντοπιστεί το 1972 δύο τάφοι, οι οποίοι έδωσαν και το έναυσμα για να αρχίσουν το 1988 εκτεταμένες έρευνες τόσο στην υπάρχουσα θέση όσο και στην ευρύτερη περιοχή Αρμενοχωρίου. Στη Παραβέλα αποκαλύφθηκαν ένας λατρευτικός χώρος από την ρωμαϊκή εποχή και μια παλαιοχριστιανική βασιλική μεγάλων διαστάσεων με ψηφιδωτά δάπεδα. Ο λατρευτικός χώρος αποτελείται από δύο ορθογώνια κτίσματα ένα αίθριο και μια μικρή αίθουσα η οποία εφάπτεται του αιθρίου. Ο κυρίως λατρευτικός χώρος  είναι μια πολύ απλή κατασκευή με κτιστά έδρανα κατά μήκος των μακρών πλευρών και μικρή κόγχη στο μέσο της βορειοδυτικής πλευράς. Στο εσωτερικό της κόγχης υπάρχουν τα υπολείμματα ενός κτιστού βάθρου, πιθανότατα λατρευτικού αγάλματος , του οποίου βρέθηκε το άκρο του χεριού με κλαδί δάφνης. Ο λατρευτικός αυτός χώρος  θα μπορούσε να είναι χώρος μυστικιστικής ακόμη και αγροτικής λατρείας.

Τείχη Διοκλητιανούπολης- Αρμενοχώρι

Το 1988 έγιναν έρευνες και για την πορεία των τειχών της Διοκλητιανούπολης. Αποκαλύφθηκε ένα τμήμα των τειχών περίπου 750 μ. και έγινε δυνατός ο υπολογισμός  της ολικής περιμέτρου, η οποί ξεπερνά τα 2.700 μ. Τα τείχη της Διοκλητιανούπολης απλώνονται σε ένα ανοιχτό πεδίο και έχουν προς τη νότια πλευρά τους ως φυσικό προτείχισμα τα απότομα πρανή  της όχθης του Αλιάκμονα. Τα σχήμα τους έχουν την μορφή τραπεζίου κυρίως επειδή παρακολουθούν την διαμόρφωση του εδάφους. Στο κέντρο περίπου του περιτειχισμένου χώρου ρέει ένα μικρό ρυάκι το οποίο χύνεται στον Αλιάκμονα. Η αμυντική γραμμή των τειχών ορίζεται και από πύργους, οι οποίοι υψώνονται κάθε 70 περίπου μέτρα. Η συνηθισμένη μορφή των πύργων είναι τετράγωνη, υπάρχουν όμως και πεντάπλευροι στη νοτιοανατολική και νοτιοδυτική πλευρά της πόλης. Η πόλη είχε δύο κύριες πύλες , μία προς τον Αλιάκμονα και η άλλη προς τη νότια πλευρά.

Παλαιοχριστιανική βασιλική Α΄- Πρώην Σφαγεία

Το 1976-77 στη θέση Σφαγεία είχε ανασκαφεί το πρώτο μνημείο εντός του αρχαιολογικού χώρου της Διοκλητιανούπολης. Αποκαλύφθηκε μία βασιλική 23,40Χ26,90 μ. η οποία παρουσίασε δύο ιστορικές φάσεις. Τα ίχνη της πρώτης φάσης διακρίνονται στην κόγχη του ιερού στον ανατολικό τοίχο και σ` ένα τμήμα του νότιου. Στη δεύτερη φάση οικοδόμησης μειώθηκε το πλάτος της βασιλικής σε 19,60 μ. Στο δάπεδο αποκαλύφθηκε ψηφιδωτός διάκοσμος , ο οποίος είχε ως θέματα εγγεγραμμένους ρόμβους σε παραλληλόγραμμα ή εφαπτόμενους κύκλους που περικλείουν καρδιόσχημο φύλλο.

Παλαιοχριστιανική βασιλική Β΄-Αρμενοχώρι

Στην ενδιάμεση απόσταση Παραβέλας και τειχών Διοκλητιανούπολης, πάνω σ` ένα ύψωμα εντοπίστηκε μία βασιλική μικρών διαστάσεων, η οποία περιέχει κι` ένα καμαροσκέπαστο τάφο με προθάλαμο και βαθμίδες καθόδου. Η βασιλική αυτή παρουσιάζει δύο ιστορικές φάσεις εκ των οποίων η πρώιμη είναι και η πιο ιδιότυπη και σπάνια. Ο αρχιτεκτονικός τύπος της βασιλικής έχει ένα μόνο κλίτος στη νότια πλευρά, ενώ η κόγχη του ιερού παρουσιάζεται επίσης με σπάνια μορφή.

Οικία -Αγρός Καραγεωργίου

Το 1938 στον συγκεκριμένο αγρό έγινε ανασκαφική έρευνα και αποκαλύφθηκε μια ασβεστόκτιστη οικία με πέντε χώρους και εσωτερική αυλή. Στο μέσο του μεγαλύτερου δωματίου βρέθηκαν ίχνη εστίας. Τα νομίσματα που εντοπίστηκαν στην ανασκαφή κυμαίνονταν χρονολογικά από τον 4ο μ.Χ αιώνα έως τον 8ο      μ.Χ αιώνα.

Οικία Β΄-Πρανές ρέματος Διοκλητιανούπολης

Το 1991 ανασκάφηκε μία παλαιοχριστιανική οικία, η οποία παρουσίασε δύο ιστορικές φάσεις. Η πρώτη φάση της οικίας είχε την μορφή τρικλίνιου, ένας ορθογώνιος χώρος δηλαδή με μια κόγχη στη νοτιοδυτική πλευρά του. Η κατασκευή πρόχειρη ως προς τα υλικά δόμησης χρονολογείται στην περίοδο του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Πάνω στα ερείπια της πρώτης φάσης ξανακτίστηκε μια δεύτερη οικία χρησιμοποιώντας ορισμένους τοίχους της πρώτης και δημιουργώντας επτά διαφορετικούς χώρους.

Νεκροταφεία Διοκλητιανούπολης

Συγκροτημένος χώρος  νεκροταφείων της Διοκλητιανούπολης δεν βρέθηκε ακόμη. Οι σποραδικές ταφές εκτός των τειχών της πόλης  στους αρχαιολογικούς χώρους, που έχουν εντοπιστεί, δεν πιστοποιούν τέτοια οργάνωση. Η μορφολογία των καμαροσκέπαστων τάφων που έχουν προσανατολισμό από βορρά προς νότο παραπέμπει στη ρωμαϊκή εποχή.

Χριστιανικοί τάφοι -ύψωμα Μολόϊνα -Χωριό Αμμουδάρα

Στο ύψωμα Μολόϊνα ,που βρίσκεται έξω από το χωριό Αμμουδάρα προς τα δυτικά εντοπίστηκε ρωμαϊκός οικισμός . Τα όστρακα και η κεραμική που βρέθηκαν στην περιοχή δηλώνουν την σχέση του οικισμού με την ρωμαϊκή εποχή. Κατά την διάνοιξη του δρόμου Αμμουδάρας-Ασπροκκλησιάς πολύ κοντά στην ίδια περιοχή αποκαλύφθηκαν κεραμοσκεπείς τάφοι από την παλαιοχριστιανική εποχή.

Δάπεδο ψηφιδωτό -Δρόμος Άργους Ορεστικού-Αμμουδάρας

Το 1959  σε μικρή απόσταση από το Δημαρχείο της πόλης βρέθηκε ψηφιδωτό δάπεδο ρωμαϊκής εποχής. Το δάπεδο αυτό παρουσιάζει σχήματα γεωμετρικά και φυτικά σε ζώνες .

Δάπεδο ψηφιδωτό- Εργοστάσια πλινθοποιίας- Άργος Ορεστικό

Στις αρχές της δεκαετίας του `60 βρέθηκε και ένα άλλο ψηφιδωτό δάπεδο κατά τη διάρκεια εκσκαφών που διενεργούσαν τα εργοστάσια πλινθοποιίας  με παραστάσεις πτηνών. Φαίνεται ότι το ψηφιδωτό αυτό αποτελούσε το δάπεδο ρωμαϊκής έπαυλης.